جزئیات اجرای طرح الگوی کشت در خراسان رضوی
سالیان متمادی است که بحث مهم و اساسی ضرورت وجود الگوی کشت در بخش کشاورزی مطرح است و خراسان نیز در گزارش های متنوع و به تناسب طرح موضوع های مرتبط با حوزه کشاورزی استان و کشور لزوم توجه به این مهم را خاطر نشان ساخته است در سال های گذشته با گران یا ارزان شدن قیمت یک محصول کشاورزی و باغی شاهد توسعه و ترویج کشت آن محصول در سال بعد و تولیدی به مراتب افزون بر نیاز جامعه بوده ایم و هرگز میزان عرضه و تقاضا یا به عبارتی سطح زیر کشت و میزان تولید با نیازهای روز مطابقت نداشته است.در سالیان اخیر معضل جدی کم آبی نیز مزید بر علت شد و اگرچه صاحب نظران و کارشناسان حتی مدیران بخش کشاورزی نیز به ضرورت تعیین الگوی کشت برای بخش کشاورزی واقف شدند ولی این مهم تنها در حد طرح بحث بود و بس! خوشبختانه مدیران بخش کشاورزی استان خراسان رضوی این بار هم با قبول ریسکی بزرگ پیشتاز عرصه تعیین الگوی کشت شدند و پس از سال ها و ماه ها بحث و تبادل نظر و بررسی های میدانی و کارشناسی سرانجام کار گروه مربوطه در ۲ محور «تجربی» و «ریاضی» الگوی کشت را برای استان خراسان رضوی ارائه کرد.به دلیل اهمیت موضوع خراسان در گزارشی به تشریح جزئیات این طرح پرداخته است.
حیف است فردی آن هم در کسوت خبرنگار به گناباد سفر کند و سری به عمیق ترین قنات جهان نزند. گروه اعزامی خراسان به شهرستان گناباد پس از هماهنگی با دست اندرکاران میراث فرهنگی و گردشگری این دیار برای دیدن شاهکار نیاکان این مرز و بوم عازم محل می شوند. در ضلع جنوبی این شهر پس از عبور از قبرستان قدیمی و تپه ماهورهایی به محلی می رسیم که راهرویی به عمق زمین است.قنات قصبه را در عمق زمین دیده بودم، لذا جلودار گروه شده، با چراغ قوه وارد دهلیز (راهرو) سمت چپ دهانه ورودی قنات می شوم و چند ثانیه بعد فقط سیاهی و تاریکی ظهور می کند، اگر چراغ قوه خاموش شود هیچ چیز را نمی توان تشخیص داد.«صفری» خبرنگارمان در گناباد با چراغ قوه دیگری انتهای ستون ۵ نفره را کنترل می کند.«عابری» راننده گروه،«یزدان پناه» گزارشگر دیگر و « بخشنده» عکاس قدبلند و رشید روزنامه همراهی مان می کنند.داخل کانال آن هم در اعماق زمین جلو می رویم، در جاهایی این مسیر تنگ و تاریک است و پیچ و خم دارد، درنقاطی هم سقف کوتاه است و باید به صورت خمیده، جلو رفت. حدود ۶۰ متر که در عمق ۱۸ متری زمین درون این راهرو پیش رفته بودیم. چشمان تیزبین عکاس گروه، ماری را در کنار قطعه سنگی در این راهرو مشاهده می کند. تاریکی محل و عمق قنات، گروه را از ادامه مسیر باز می دارد.به عقب برگشته، با خروج از اعماق زمین به مظهر قنات قصبه در ابتدای باغ های شهر می رویم. مکانی که به شکل آب انبار ساخته شده است، بعد از ۳۰ پله به مظهر قنات می رسد گرچه این عمق در دل زمین تاریک است، استخر کوچکی با یک ورودی و یک خروجی آب قنات در آن تماشایی است.خانواده ای سرگرم شستن البسه و پتوهای خود می باشند و امکان نوشیدن آب فراهم نیست عکاس مان عکس می گیرد و...
خشکسالی حاد در ۵ شهرستان تأیید شد
با وجود آن همه بارندگی در فروردین و اوایل اردیبهشت ماه، هنوز بخش هایی از جنوب خراسان رضوی با خشکسالی مواجه است. گروه اعزامی خراسان که به نقاط جنوبی استان سفر کرده بود، خشکسالی در جنوب شهرستان مه ولات، بخش یونسی و شهرستان بجستان، بخش کاخک و شهرستان گناباد را از نزدیک شاهد بود.در این مناطق دام داران مرتعی برای تعلیف دام ها ندارند و زارعان دسترنجی از کشت دیم ندارند، کشت بهاره را هم به مدد آبیاری چاه موتورها تا حدودی سبز نگه داشته اند.مردم و مسئولان این مناطق با اشاره به پایین بودن آمار بارش ها در سال زراعی جاری، نگران روزهای گرم پیش رو هستند.
زباله را طلای کثیف لقب داده اند و اگر چه نام زباله ما را به دنیای مواد به درد نخور و دور ریختنی می برد، اما به جرأت می توان گفت که زباله ها به درد می خورند! بسیاری از زباله هایی که من و شما تولید می کنیم پس از جمع آوری قابل بازیافت است. بازیافتی که می تواند به حفظ منابع اولیه تولید کمک کند. شیشه، کاغذ، فلزات و پلاستیک زباله نیستند زیرا می توان آن ها را بازیافت کرد اما با این وجود، هر روز بیش از ۱۷۰ تن کاغذ در مشهد دور ریخته می شود و تنها ۱۵ تن آن، بازیافت می شود. در حالی که می توان با بازیافت و تبدیل مواد و تفکیک از مبداء، به حفظ این مواد کمک کرد و از قطع درختان و... جلوگیری کرد، چرا کاغذ، پلاستیک و مواد فلزی را با بی تفاوتی درون سطح زباله می ریزیم؟ یکی از ابتکارات شهرداری مشهد اجرای طرح بازیافت و تفکیک زباله در مبداء است. اما این روزها سایه رکود بر فعالیت های تفکیک زباله از مبدا و طرح مشارکت مردم در تحویل زباله های خشک بر مراکز مربوطه سنگینی می کند. افت شدید بهای خرید این نوع زباله ها، کم رنگ شدن برنامه های تشویقی شهرداری، بهانه گیری متولیان مراکز جمع آوری و... همه و همه نشان دهنده آن است که تداوم اجرای طرح تفکیک زباله با مشکل مواجه شده است.
شهرستان گناباد در جنوب خراسان رضوی به فاصله ۲۶۰ کیلومتری مشهد قرار دارد. شواهد به جای مانده از گذشته از جمله آثار و محوطه های باستانی نشان از استقرار انسان از دوران پیش از تاریخ در این ناحیه دارد. بنابراین گناباد از جمله شهرهای کهن ایران است که به دلیل قرار گرفتن در منطقه ای سوق الجیشی مورد توجه حکمرانان در دوره هخامنشی بوده است.قنات گناباد که برخی احداث آن را به بهمن پسر اسفندیار نسبت می دهند، نشان از آبادانی و رونق این ناحیه در ادوار دیرین دارد. از سوی دیگر در شاهنامه نیز گناباد عرصه جنگل و حماسه در دوره اساطیری بوده و از برخی نقاط آن نیز در این اثر حماسی یاد شده است.این شهر در صدر اسلام با نام «جنابد» به تمدن عصر اسلامی راه یافت و به استناد نوشته های تاریخی و جغرافی نویسان از اعتبار و اهمیت خاصی برخوردار بوده است.

امام زاده سید محمد عابد قلب فرهنگی شهر کاخک است
«قهر طبیعت مشکل جدی بخش کاخک است» این حرف دل امام جمعه کاخک است که در دیدار با گروه اعزامی روزنامه خراسان چند بار بر آن تاکید می کند و از مسئولان برای نجات بخش کشاورزی منطقه استمداد می طلبد.در ابتدای ورود گروه اعزامی روزنامه به بخش کاخک توفیق زیارت بارگاه و مرقد مطهر امام زاده سید محمد عابد برادر بزرگوار امام رضا(ع) همراه امام جمعه محترم کاخک نصیبمان می شود. فرصت را غنیمت شمرده، در گوشه ای از شبستان مجاور بقعه امامزاده با وی به گفت وگو می پردازیم.وی در معرفی این دیار می گوید: شهر کاخک شهرت و آوازه اش به واسطه وجود مضجع نورانی امام زاده سید محمد عابد برادر بزرگوار امام رضا(ع) است و این بقعه قلب فرهنگی شهر است. وی می افزاید: در جوار این مکان زیارتی، حوزه علمیه کهن کاخک سال های بسیار دور پایه گذاری شد و هم اکنون ۳۰ طلبه در آن مشغول تحصیل اند و استادان مجربی از مشهد جذب شده اند.

استقرار روحانی در روستاها ارتقای ادارات و تامین امکانات تفریح سالم برای جوانان بجستان
امام جمعه بجستان در گفت وگو با گروه اعزامی خراسان به این شهرستان با تشریح سیمای فرهنگی و اجتماعی شهرستان جدیدالتاسیس بجستان خواستار حمایت از بخش کشاورزی و دامداری این منطقه و کاهش تبعات ناشی از خشکسالی شد. لزوم استقرار ادارات جدید و ارتقای ادارات قبلی در شهرستان، محرومیت زدایی از بخش یونسی، استقرار روحانی در روستاهای منطقه و تامین امکانات تفریح سالم برای جوانان و نوجوانان بجستانی دیگر خواسته های امام جمعه بجستان بود.گروه اعزامی خراسان پس از تهیه گزارش هایی در این منطقه بعد از اقامه نماز جماعت مغرب و عشا در مسجد جامع ساباط بجستان با امام جمعه این شهرستان دیدار و گفت وگو کرد.حجت الاسلام والمسلمین «ایزدی» امام جمعه جوان و بانشاط این دیار با تشکر از توجه و عنایت مسئولان بزرگوار روزنامه خراسان نسبت به مسائل استان به ویژه مناطق محروم آن گفت: مردم جنوب خراسان به ویژه ساکنان بجستان مردمی خداجو و خدامحورند که همواره به لحاظ اعتقادات دینی و مذهبی زبانزد بوده اند. وی با اشاره به این که در این شهرستان توجه مناسبی به مسائل فرهنگی می شود افزود: از سال های آغازین انقلاب اسلامی نمازجمعه در این شهر با شکوه تمام برگزار می شده و حضرت آیت ا... مدنی با حکم حضرت امام خمینی(ره) اولین سکاندار امامت جمعه این دیار بوده اند و بعد از حضور حجت الاسلام والمسلمین سجادی این جانب ۴ سال است که در خدمت مردم خوب بجستانم.امام جمعه بجستان با اعلام این که یکی از ویژگی های ممتاز این شهرستان رویکرد جوانان و آحاد مردم به مسائل مذهبی و دینی است، گفت: حضور جوانان در نمازهای جمعه و جماعت درخشش خاصی دارد و در سطح استان این حضور نمود و ظهور دارد و این عشق و علاقه و حضور را مرهون لطف خداوند متعال و علمای برجسته و روحانیان بزرگوار این دیار به ویژه آیت ا... مدنی که نیم قرن در کنار مردم و ۲۰ سال امام جمعه بجستان بودند می دانیم.حجت الاسلام ایزدی در پاسخ به سوالی درباره « فعالیت حوزه های علمیه در این شهرستان» گفت: در شهرستان بجستان که حدود ۱۰ ماه است به شهرستان ارتقا یافته است ۲ حوزه علمیه خواهران و برادران فعالیت دارند وهم اکنون در حوزه علمیه برادران ۴۰ طلبه در ۴ پایه تحصیل می کنند و ۷ استاد بومی در خدمت طلاب علوم دینی اند، ضمن این که حوزه علمیه خواهران هم از ۲ سال قبل دایر شده است.وی با اشاره به استعدادهای خوب جوانان این شهرستان گفت: جوانان بجستان از نظر استعداد بهترین هایند وکسب رتبه های برتر دانشگاه و قبولی در رشته های سطح بالا در مراکز آموزش عالی و جایگاه اول تا سوم آن ها در استان دلیل این مدعاست.وی با تایید رویکرد مثبت نسبت به مسائل فرهنگی در شهرستان بجستان افزود: دارالقرآن شهرستان بجستان با تلاش عزیزان فرهنگی و همکاری مسئولان آموزش و پرورش تاسیس شده است و تابستان ۲ سال قبل حدود ۷۰۰ قرآن آموز جذب آن شدند و به لطف الهی و با تدبیر خوب دست اندرکاران این مجموعه و ارتباط با متخصصان قرآنی و جامعةالقرآن مشهد مقدس و جذب مربی آزاد به تعداد ۲۰ نفر در فصل مدارس هزار و ۲۰۰ قرآن آموز جذب این دارالقرآن شدند. به گفته وی در حال حاضر ۱۱ مرکز قرآنی نیز در روستاهای شهرستان بجستان و شهر یونسی فعالیت دارند و یک هزارو ۴۰۰ قرآن آموز از تمام مقاطع تحصیلی در حال فراگیری مهارت های روخوانی، حفظ و روان خوانی قرآن مجیدند.به گفته وی به برکت قرآن آموزان، شاهد حمایت های خوب مردم هم می باشیم و برای ساخت مرکز دارالقرآن شهرستان زمین مناسبی با همکاری شورای اسلامی شهر بجستان در حاشیه میدان بسیج درنظر گرفته شده است که با ساخت آن بهره برداری بهتری را در این راستا شاهد خواهیم بود.امام جمعه بجستان درباره مهم ترین مشکلات این شهرستان نیز گفت: شیرین ترین خاطره مردم این منطقه ارتقای بخش به شهرستان است که به عبارتی تحقق آرزوی ۷۰ ساله مردم بود. ولی درباره مشکلات منطقه می توان به تبعات خشکسالی اشاره کرد که حدود یک دهه مردم این منطقه کویری را گرفتار کرد و سرمازدگی سال ۸۶ نیز تمام درختان انار و حتی مزارع زعفران را خشکاند و اقتصاد تک محصولی کشاورزان و باغ داران دست خوش خشکسالی و سرمازدگی شد و این مسائل توان اقتصادی مردم را به شدت ضعیف کرده است، لذا در این شرایط، مردم نیازمند توجه خاص اند.وی درباره لزوم استقرار برخی ادارات و نهادها در این شهرستان نوپا گفت: با پی گیری فرماندار، شورای شهر و مسئولان تاکنون ۱۳ اداره شهرستان مستقل شده است و نیاز است روند راه اندازی ادارات دیگر هم که مورد نیاز شهرستان است تسریع شود. وی خواستار تسریع در استقلال بقیه ادارات و نهادها و نگاه ویژه نسبت به محرومیت زدایی در مرکز شهرستان و در بخش یونسی شد. امام جمعه بجستان افزود: موضوع تعیین مرکزیت دهستان های بخش یونسی نیز باید با سرعت انجام شود. وی به یکی دیگر از مشکلات منطقه اشاره کرد و گفت: متاسفانه برخی روستاهای ما با ۲ هزار نفر جمعیت از نعمت حضور روحانی بی بهره اند و دوری روستاها و محرومیت آن ها سبب شده روحانیان از حضور در روستاها استقبال نکنند از جمله در روستای قاسم آباد این شهرستان به دلیل آسفالته نبودن راه مشکل داریم و در این باره با معاون اجرایی رئیس جمهور(دکتر سعیدلو) مذاکره و درخواست پی گیری کرده ایم.«ایزدی» افزود: همان طور که در روستاها خانه بهداشت ساخته می شود اگر یک خانه عالم نیز احداث شود، انگیزه ای برای جذب و استقرار روحانی در روستا خواهد بود و یکی از نیازهای ضروری مردم رفع خواهد شد.وی با تاکید بر لزوم رفع مشکلات این شهرستان محروم و دورافتاده خواستار توجه بیشتر به تامین اعتبارات این شهرستان شد و از تلاش استاندار و مسئولان استان برای اعتبارات اختصاص یافته به این دیار تقدیر کرد.امام جمعه بجستان درباره لزوم تامین زمینه تفریحات سالم در این شهرستان نیز گفت: یکی از خواسته های به حق جوانان منطقه تامین امکانات ورزشی- تفریحی و فرهنگی است اگرچه قبل از ارتقای بخش به شهرستان، رئيس جمهور قول احداث سالن های ورزشی را برای مراکز شهرستان ها داده بود و پس از پی گیری و در سفری که در معیت فرماندار به تهران داشتیم مسئولان نیز برای ساخت سالن سرپوشیده ورزشی و استخر شنا در بجستان قول دادند ولی تا به حال اعتبار خاصی برای آن اعلام نشده است. وی گفت: هر چند شهرداری بجستان با بضاعت مالی اندک خود برای توسعه فضای سبز شهری تلاش کرده است، این ها کافی نیست و با توجه به ارتقای بجستان به شهرستان نیازمند نگاه ویژه ای است.وی در پایان این گفت وگو با تقدیر از حضور گروه اعزامی خراسان به بجستان یاد و خاطره مرحوم «حسن آقایی» خبرنگار فقید خراسان را گرامی داشت. وی با اشاره به سابقه بیش از نیم قرن فعالیت روزنامه خراسان افزود: عملکرد روزنامه خراسان و اعتدال آن سبب رویکرد مردم به این رسانه شده است و امیدواریم انعکاس اخبار و گزارش های شهرستان نمود بیشتری در این روزنامه سراسری داشته باشد
تأخیر در گازرسانی، تداوم خشکسالی و لزوم استقرار ادارات در بجستان
بجستان شهری کهن با مردمانی صبور در جنوبی ترین نقطه از استان خراسان رضوی واقع است. پس از سالیان متمادی خواسته به حق مردم این سامان برآورده شد و بجستان به عنوان شهرستان در فهرست تقسیمات کشوری ثبت شد و اکنون حدود ۱۰ ماه از آغاز به کار فرمانداری در این شهرستان می گذرد. خبرنگاران اعزامی روزنامه خراسان در سفر به این شهرستان کویری، با کوله باری از سوالات به سراغ فرماندار این شهرستان رفتند و پاسخ های وی را برای انعکاس در این رسانه جویا شدند.فرماندار بجستان که خود اهل کویر و از فرهنگیان با سابقه است، نخست به هیئت اعزامی از خراسان خیر مقدم می گوید و با خداقوتی، خبرنگاران خراسان را تلاشگران عرصه اطلاع رسانی معرفی می کند که به داد شهرستان های کوچک نیز می رسند.«غلامرضا کافی» در معرفی این شهرستان می گوید: بجستان در جنوبی ترین نقطه خراسان رضوی قرار دارد و با استان های خراسان جنوبی و یزد هم مرز است. بجستان در تاریخ ۱۲/۵/۸۷ از شهرستان گناباد جدا شد و به صورت یک شهرستان مستقل با دو بخش مرکزی و یونسی در تقسیمات کشوری به عنوان شهرستان شناخته شد. وی می گوید: این شهرستان در مجموع ۳۵ هزار نفر جمعیت دارد که نیمی از این جمعیت در دو شهر بجستان و یونسی و نیمی دیگر در ۵۲ روستا سکونت دارند. ۲۳ روستای این شهرستان بزرگ و پرجمعیت است و بقیه کوچک و کم سکنه می باشد.فرماندار بجستان می افزاید: از نظر اقلیمی این شهرستان دارای سه اقلیم متفاوت است؛ به دلیل وصل بودن به کویر مرکزی دارای اقلیم کویری است و در بخشی نیز به دلیل قرار گرفتن کویر و کوه و دشت دارای آب و هوای متفاوتی است و در قسمت محدود به شهرستان فردوس، به دلیل کوهستانی بودن آب و هوای معتدل و کوهستانی دارد.
گروه اعزامی روزنامه خراسان این بار در سفر به شهرستان مه ولات در جنوب استان خراسان رضوی از نزدیک با ساکنان این خطه دیدار و گفت و گو کرده و به واکاوی کمبودهای این دیار و مشکلات منطقه پرداخت. آنچه در پی می آید بخشی از دل گفته های اهالی دیار مه ولات و ساکنان شهر فیض آباد درباره مشکلات منطقه است. مشکلاتی که یکی دو تا نیست!
ستاره كویر هنوز حسرت گذشته را می خورد
وقتی نام کویر برده می شود، بی درنگ در ذهن انسان بیابانی لم یزرع، گرمای بیش از اندازه هوا، کم آبی و گرد و خاک تداعی می شود. هیچ کس نیست که با شنیدن نام کویر، به یاد کوه های سر به فلک کشیده و درختان کهنسال و سرسبز بیفتد.اما از آن جایی که آفریدگارم خالق شگفتی هاست، به سرانگشت قدرت در میان بیابان های لم یزرع کوه های سر به فلک کشیده و درختان سرسبز را در عین کم آبی و عطش می آفریند؛ و شهر کاخک یکی از همین مناطق است.این که از کدام مسیر وارد شهر کاخک در ۲۲ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان گناباد شوی، زمین تا آسمان تفاوت دارد. اگر از مسیر شمال یعنی از گناباد عازم کاخک شوی، تنها و تنها بیابان هایی را نظاره خواهی کرد که به ندرت می توان در آن از سرسبزی نشانی دید. اما مسیر جنوبی شهر حال و روزش فرق می کند. از میان کوه های جنوب شهر که می گذری طبیعت زیبای کوه پایه ای بی اختیار تو را در میان آرزوهای داشته و نداشته ات غرق می کند. اگرچه جاده ای که به تازگی افتتاح شده است و از شهر آیسک و روستای کریمو از توابع شهرستان سرایان به کاخک می رسد، هنوز در برخی نقاط خط کشی و علایم ندارد و حتی بعضی قسمت هایش خاکی مانده اما این مسیر زیبا جزو زیباترین مسیرهای عبور و مرور استان است که متأسفانه خواسته یا ناخواسته کمتر معرفی شده است.سد کاخک (شهید نوری) که در فاصله چند کیلومتری جنوب شهر قرار دارد، آن چنان خشک و بی آب است که اگر از بالا نگاه کنی مخزن و پایاب سد را نمی توانی تشخیص دهی.با نزدیک شدن به شهر کاخک به تعداد انواع درختان میوه از جمله هلو، بادام، زردآلو و گردو اضافه می شود. اگر کمی حواست جمع باشد، درختان کهنسالی را خواهی یافت که با عمری حدود یک صد سال سر بریده شده است و سر شاخه های بریده شان حکایت دردی آشنا دارد. این جا درختان یا بر اثر وجود کرم خراط از بین رفته است یا سرمای زمستان سال ۱۳۸۶ چنان تازیانه ای بر پیکرشان زده که برای همیشه آثار آن را روی جان و تن حس خواهند کرد، البته اگر عمری برایشان باقی مانده باشد.کاش می شد به روشی جادویی پای صحبت این درختان کهنسال نشست درختانی که لااقل یک صد سال عمر دارند و اگر حرف هایشان را بشنوی برایت از مردان و زنانی سخن خواهند گفت که در عین سادگی و بی آلایشی در این دنیا زیستند و بدون حتی ذره ای پایمال کردن حق دیگری، عازم سفر آخرت شده اند. انسان هایی که متأسفانه امروز تعداد انگشت شماری از آن ها باقی مانده است... چقدر این دنیا زودگذر است.اگر خسته نباشی و لحظه ای کنار جاده بایستی، صدای چشمه سارهایی که آب، این نعمت الهی را به شهر کاخک هدیه می کنند، خواهی شنید.اگرچه ساکنان این شهر معتقدند مقدار آب شهر از ۱۰ جوی به ۲ جوی کاهش یافته اما همین مقدار هم شریان حیاتی شهر است.بر خلاف شهرهای بزرگ در این جا خبری از دود و انواع آلودگی ها نیست حتی ساختمان های چند طبقه هم در این شهر زیبا و خوش آب و هوا جایی ندارد.در ورودی شهر به جای ساختمان های رنگارنگ، درختان یک رنگ به استقبالت می آیند. از میان این درختان هم که بگذری از مسیر جنوبی، اولین نقطه شهری که به خود فرا می خواندت، بارگاهی معنوی متعلق به یکی از فرزندان گرانمایه امام موسی کاظم(ع) معروف به امام زاده سلطان محمد عابد(ع)، برادر گرامی امام رضا(ع) است. اینجا شهر زیارتی و ییلاقی کاخک است. جنوبی ترین نقطه خراسان رضوی، اگر به این نقطه شهر رسیدی و توفیق دست داد که به زیارت مضجع نورانی این زاده اهل بیت(ع) بروی، شک نکن که با پای خود نیامده ای و تو را به آن جا فراخوانده اند. در میان شهرهایی که در این سفر خبری به آن جا سری زدیم به جرأت می توان گفت: کاخک تنها شهری بود که از فضای سبز آن نمی شد یا لااقل به سختی می شد اشکال گرفت.کاخک تنها ۵ یا ۶ خیابان اصلی دارد که همه آن ها پوشیده از درختان کهنسال عموما از نوع توت و چنار است. اصلا شناسه میدان اصلی شهر درخت چناری است که به گفته خیلی ها بیش از ۷۰۰ سال عمر دارد.شهر کاخک را به خیلی از نمادها می توان شناخت، سرسبزی، خوش آب و هوایی، آبشارهای زیبا و طبیعی، آسیاب های آبی، زعفران، بادام، گردو، برگه زردآلو، کره، سرشیر، ماست، کشک، پنیر و عسل از جمله مهم ترین این نشانه هاست اما آن چه این شهر زیبا و البته مظلوم را بیشتر مطرح کرد، زلزله مخرب سال ۱۳۴۷ بود.مردم این شهر معتقدند کاخک قبل از زلزله حدود ۲۰ هزار نفر جمعیت داشت؛ پس از جان باختن بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ نفر بر اثر این واقعه دردناک، و از بین رفتن قسمت عمده شهر بسیاری از اهالی شهر را ترک کردند. اما مسئولان این آمار را قبول ندارند و تعداد ساکنان آن زمان شهر را حدود ۷ هزار نفر می دانند. حتی اگر همین ۷ هزار نفر را هم تعداد ساکنان شهر قبل از زلزله بدانیم، با آگاهی از این که این شهر الان ۵ هزار نفر جمعیت دارد، این سوال پیش می آید که چطور پس از گذشت ۴۱ سال نه تنها جمعیت کاخک افزایش نیافته بلکه ۲هزار نفر نیز کمتر شده است.«این شهر دومین شهر کشور از لحاظ جمعیت افراد کهنسال است»؛ به همین دلیل در کوچه ها و خیابان های شهر از حضور جوانان خبری نیست. گویی شادی و نشاط از این شهر رخت بربسته و کاخک را به شهر سالمندان تبدیل کرده است.فضای خشک شهر کاخک خود را بیشتر به تو نشان خواهد داد اگر به تمام معابر شهر سری بزنی و این در حقیقت بهای حضور دیو زشت خوی خشکسالی در این شهر و روستاهای اطراف است.برای من و همکارانم که تنها ساعاتی را در این شهر به سر بردیم، درک مشکلات و سختی های مردم کار دشواری بود. اصلا در تصور نمی گنجد شهری که یکی از اصلی ترین مراکز گردشگری و زیارتی در جنوب استان است، این چنین به سختی با مشکلات مالی و اقتصادی دست و پنجه نرم کند؛ توجه به این شهر سرسبز نیازمند مدیرانی است که با حضور میدانی در کاخک از نزدیک با مسائل و مشکلات آشنا شوند.وقتی پای صحبت ساکنان خونگرم این دیار می نشینم جدی ترین نکته را یکی از کسبه شهر کاخک بر زبان می آورد و می گوید: «اصلا به فرض این که کاخک بهترین مکان گردشگری استان باشد، ما باید چه بخوریم؟ درآمد ما از کجا باید تأمین شود؟ فرزندانمان در کدام کارگاه و کارخانه باید سرکار بروند؟«سید حاجی میرشاه میری» قرآنی را از داخل ویترین مغازه کوچک و محقرش خارج می کند و می گوید: به همین قرآن قسم روزهایی می شود که حتی صد ریال هم فروش ندارم و شب ها دست خالی به خانه بر می گردم.وی که بغض گلویش را گرفته است، اضافه می کند: سال ها پیش من از تهران برگشتم تا در شهر خودم زندگی و گذر ایام کنم اما با توجه به این شرایط به زودی شهر را ترک می کنم و به تهران بازخواهم گشت.وی با اشاره به تعداد اندک جوانانی که در خیابان حضور دارند، اظهار می دارد: فکر می کنید برای چه این شهر تبدیل به خانه سالمندان شده است برای این که کاری در شهر و روستاهای اطراف نیست و در نتیجه بیشتر جوانان کاخکی برای کارگری به شهرهای دیگر از جمله مشهد، تهران و گناباد می روند. وی ادامه می دهد: کاری هم که آن ها انجام می دهند شغل درآمدزایی نیست و بیشترشان در نانوایی ها مشغول هستند.این شهروند کاخکی می افزاید: همه کسبه شهر وضعشان خراب است، تمام مردم به سبب وام های مختلف به بانک ها بدهکار شده اند و قدرت خرید مردم به صفر نزدیک شده است.«رمضانی» از فرهنگیان کاخک هم کوچک بودن محیط شهری و مستقر نبودن کارخانه ها و کارگاه های تولیدی را دلیل اصلی مهاجرت مردم به دیگر نقاط می داند و می گوید: این شهر در حالی که از ۶۹ سال پیش شهرداری داشته، اما نتوانسته است در ابعاد اقتصادی رشد کند.وی اضافه می کند: روزگاری کاخک مرکز فروش ابزارآلات آهنی کشاورزی، ظروف مسی، چوب و چاقو در منطقه بود اما این روزها آخرین چاقوساز کاخکی که دلش به گرمای کوره کوچک و ضرب آهنگ دلنواز پتکش گرم بود، در بستر بیماری افتاده است.یکی دیگر از شهروندان کاخکی با اشاره به وقوع خشکسالی های پی درپی در منطقه می گوید: روزگاری ۱۰ جوی آب هم قابلیت جمع آوری آب های ورودی به شهر کاخک را نداشت اما امروز اندکی آب تنها در ۲ جوی این شهر جریان دارد.«خادمی» از رانندگان تاکسی شهر نیز می افزاید: مجبوریم مغازه داری کنیم، آن قدر تقاضا برای جابه جایی درون شهری کم است که اقساط تاکسی ام را از جیب خود یا با قرض گرفتن تامین کرده ام. آخر چه کسی حاضر است در شهری با اوضاع و احوال کنونی کاخک ۴۰۰ تومان برای مسیرهای شهری پرداخت کند.وی در مورد گازرسانی به شهر نیز می گوید: بیشتر مناطق از نعمت گاز برخوردار شده اند اما چند کوچه باقی مانده که معلوم نیست به چه دلیلی گازکشی نمی شود.وی با اشاره به عرض کم جاده ارتباطی کاخک به گناباد اظهار می دارد: در حالی که فاصله کاخک تا مرکز شهرستان تنها ۲۴ کیلومتر است اما جاده کم عرض ارتباطی موجب شده است در ایام خاص مانند روزهای عاشورا، تاسوعا، اربعین و دهه آخر صفر شدت ترافیک در این مسیر افزایش یابد.وی در ادامه با اشاره به میزان بهره برداری از زمین های کشاورزی منطقه می گوید: به دلیل خشکسالی های مداوم کارایی زمین های کشاورزی کاهش یافته است و به نظر می رسد میزان محصول دهی این اراضی هم اکنون تنها ۵ درصد سال های قبل است.«صداقتی» از کشاورزان کاخک نیز به گزارشگر اعزامی خراسان می گوید: بسیاری از درختان گردو و بادام بر اثر شیوع آفت کرم خراط در حال نابودی است، در حالی که تعداد زیادی از درختان نیز به دلیل سرمای سال ۱۳۸۶ نابود شده است.وی می افزاید: در کاخک سه طبقه اجتماعی کاسب، کارمند و کشاورز زندگی می کنند که بهترین آن ها کارمندان دولت و ضعیف ترین و آسیب پذیرترین قشر نیز کشاورزان هستند.وی ادامه می دهد: آن هایی که کارمند هستند چون از درآمد خود مطمئن هستند، به راحتی برای ازدواج و تهیه اقلام ضروری زندگی برنامه ریزی می کنند اما وای به روز کشاورزان و کاسبان!«فرهادی» از دیگر شهروندان کاخکی نیز با بیان این پرسش که آیا مسئولان تا به حال نامی از کاخک شنیده اند وارد بحث می شود و اضافه می کند: کاخک از شهرهای فراموش شده در کشور است.وی خطاب به گزارشگر اعزامی خراسان می گوید: این مردم انتظار دارند «روزنامه خراسان» صدای مردم شهر فراموش شده کاخک را به گوش مسئولان برساند.یکی از ساکنان خیابان شهید منتظری کاخک نیز در حالی که لیوانی از چای به دست دارد که سطح آن را لایه ای روغنی شکل پوشانده است، می گوید: چای ما همیشه به همین صورت است و به همین دلیل میلی به خوردن چای نداریم.«احسان» می افزاید: در این شهر استخر یا زمین فوتبال مناسبی وجود ندارد، که بتوان اوقات فراغت را گذراند و در نتیجه محیط شهری خیلی زود خسته کننده می شود.وی با اشاره به نبود مراکز بهداشتی و درمانی مناسب نیز می گوید: مرکز بهداشت پزشکان خوبی ندارد و اگر شدت بیماری بالا باشد، بیماران را به گناباد اعزام می کنند.وی خاطرنشان می کند: در این مرکز حتی بیماری مانند سرماخوردگی نیز درمان نمی شود چه برسد به دیگر بیماری ها.یکی دیگر از اهالی این خیابان نیز به خبرنگار ما می گوید: از چندی قبل قرار بود یک مرکز بهداشتی و درمانی جدید در شهر ایجاد شود اما به نظر می رسد مسئولان قول و قرارهای خود را از یاد برده اند.اگرچه بخشدار شهر کاخک درباره مسائل و مشکلاتی که به آن اشاره شد، توضیحاتی ارائه کرد که در شماره های بعدی منعکس خواهد شد اما سوال مهم اینجاست که چه طور بلایی خانمان سوز مانند خشکسالی می تواند اینچنین آه از نهاد کشاورزان و باغ داران برآورد.آن چه مهم است این نکته است که با توجه به خشکسالی حاد شهر کاخک، مسئولان باید با بررسی این شرایط، هرچه سریع تر نسبت به حمایت از کشاورزان و باغ داران آسیب دیده اقدام اساسی و عملی انجام دهند.بدون تردید حق این شهر کوچک که با ۵ هزار نفر جمعیت سالانه بنا بر آمار بخشداری تا ۲ میلیون زائر و مسافر دارد، بیشتر از آن چیزی است که اکنون دارد.این که در دل کویر شهری سرسبز پذیرای خیل زیادی از مردم باشد نعمتی است که اگر قدر دانسته نشود، تبعات سنگینی بر جای خواهد گذاشت